PiS, czyli polityka i sacrum

Osobliwości polskiego katolicyzmu (43)

Kiedy ponad osiem lat temu zaczynałam ten cykl, nie przypuszczałam, że aż tak się rozrośnie. Tym bardziej, że do pewnych specyficznie polskich przejawów religijności zdążyłam już przywyknąć na tyle, by przestać je traktować jako coś osobliwego. Miałam nawet nadzieję, że limit absurdów się wyczerpał i już niczym bardziej kuriozalnym świata nie zadziwimy. Czytaj dalej

Śmierć i grzech pierworodny (dekonstrukcja dogmatu)

Wysłuchałam ostatnio podcastu debaty na temat śmierci w perspektywie wiary katolickiej. Niewierzący gospodarze spotkań w Teatrze Powszechnym jako znawcę przedmiotu zaprosili religijnego tradycjonalistę, dra Tomasza Terlikowskiego. Jego teologiczna pasja i koncentracja na dogmatach sprawily, że o rzeczywistych problemach konfrontowania się ze śmiercią mówiło się coraz mniej, w miarę jak prelegent dokonywał czasochłonnej egzegezy biblijnego opisu stworzenia i upadku pierwszych ludzi. Prowadzący nie dość konsekwentnie temat drążyli, pozwalając mu obficie cytować teologiczne pisma, głównie św. Augustyna – co poza katechizmowymi ustaleniami niewiele do dyskusji wniosło. A szkoda, bo (skoro już zostal przywołany) dogmat o śmierci zawinionej przez mityczną matkę ludzkości jest o tyle  ważny, że brzemienny w realne konsekwencje społeczne.  Dla kobiet zwłaszcza.

Czytaj dalej

Przyczynek do kroniki dziecięcych „profanacji”

Wiadomość o policyjnej interwencji w bełchatowskim kościele była przez kilka ostatnich dni chyba najgoręcej dyskutowanym w mediach tematem. Za sprawą mediόw społecznościowych trafiła także na serwisy anglojęzyczne, w charakterze kolejnej osobliwości religijno-skansenowej, ktόra jednak specjalnie nie zaskakoczyła znających polskie realia czytelnikόw. Warto w tym miejscu przypomnieć, że to nie pierwsza taka interwencja. W kwietniu 2016 r. zawiadomiona o świętokradztwie policja przesłuchiwała trόjkę gimnazjalistόw, ktόrzy podobnie jak 13-latek z Bełchatowa,  wypluli przyjęte podczas mszy komunikanty,  (ci po wyjściu z kościoła podeptali je na oczach parafian). Czytaj dalej

Szamanizm à rebours, czyli w co i jak wierzą katolicy

Nie sądziłam, że po medialnym rozgłosie, jaki wywołało spalenie książek i „magicznych” gadżetόw,  jeszcze do tematu wrόcę. Wpisany w “plemienną” wojnę gdański rytuał został przez spierające się strony sprowadzony do światopoglądowej demonstracji, przez jednych wyolbrzymianej, przez drugich bagatelizowanej jako wyizolowany “incydent”. Za ktόry zresztą ks. Rafał Jarosiewicz, przeprosił, wyjaśniając: Fakt spalenia książek i innych przedmiotów był niefortunny. Nie miał on jednak charakteru prześmiewczego wobec jakiejkolwiek grupy społecznej czy religii, nie był też wymierzony w książki jako takie czy kulturę.

Czytaj dalej

Uwaga! Demon intelektualizmu

Osobliwości polskiego katolicyzmu (36)

O tym, że we wrześniu 2012 r. ukazał się w Polsce pierwszy numer miesięcznika “Egzorcysta”, dowiedziałam się z programu telewizyjnego Billa Mahera – popularnego amerykańskiego komika i komentatora kuriozalnych wydarzeń w USA i (okazjonalnie) na świecie. Znając jego poglądy na temat religii, a katolicyzmu w szczególności, niezbyt się tym wtedy przejęłam, mimo że ze strony Polonii odezwały się głosy zaniepokojenia powrotem  szczęśliwie zapomnianych już, zdawałoby się, Polish jokes. Czytaj dalej

Świętych sponsorowanie

Osobliwości polskiego katolicyzmu (29)

O Czcigodnym Słudze Bożym (to oficjalny tytuł kandydata na ołtarze w toczącym się procesie beatyfikacyjnym), Wenantym Katarzyńcu OFMC, pewnie bym się nie dowiedziała, gdyby nie kolejny kuriozalny wpis Tomasza Terlikowskiego na Facebooku.

Terlikowski Facebook 13 lipca Czytaj dalej

“Teologiczne chuligaństwo” – to jest to

Osobliwości polskiego katolicyzmu (28)

pojedynki-b-iext24941475Wypowiedzi Tomasza Terlikowskiego dość często odnotowuję   w cyklu Osobliwości polskiego katolicyzmu  nie dlatego, żebym jego poglądy, wyrażane w niewybrednym żargonie, uważała za coś szczególnie osobliwego w polskim dyskursie religijnym, ale dlatego, że jest on tych poglądów i tego żargonu najbardziej rozpoznawalnym propagatorem. I jeśli nawet nie reprezentuje większości polskich katolików, to jego medialna (nad)aktywność może sprawiać takie właśnie wrażenie. Jest także nad podziw płodnym autorem lub współautorem książek, które  efektywnie promuje na portalach społecznościowych oraz w podlegającej mu redakcyjnie Telewizji Republika. Zapraszany nawet przez niechętne mu media (jako podnoszący oglądalność adwersarz) z reguły nie odmawia, traktując udział w panelowych pyskówkach jako  świetną okazję do „ewangelizowania”. Z  głoszeniem „dobrej nowiny” niewiele ma to jednak wspólnego.  Czytaj dalej

Rozwodów nie będzie?

rozwodDługo wyczekiwana posynodalna adhortacja papieska Amoris Laetitia wywołała wśród katolików skrajne reakcje – od uspokajającej niechętnych reformom integrystów, że “doktrynalnie nic się nie zmieniło”, po entuzjastyczne wieszczenie nowej epoki w dziejach Kościoła. Ta ostatnia  opinia jest wyrażana głównie przez „liberalnych” duchownych w zachodniej Europie, którzy synodalną dyskusję o sytuacji  rozwodników w ponownych związkach zainicjowali.  Czytaj dalej

A nie mówiłam…?

cud-euchOsobliwości polskiego katolicyzmu (27)

Niespełna cztery  lata temu pisałam na tym  blogu: W zapomnienie poszedł już „eucharystyczny cud” w Sokółce, ale możemy być pewni, że będą następne. (w: Prawdziwy cud Eucharystii)
Na niemal dokładną powtórkę nie trzeba było długo czekać, zaledwie kilkanaście miesięcy. Nieco dłużej – na oficjalny komunikat biskupa legnickiego o wydarzeniu [z 25 grudnia 2013], które ma znamiona cudu eucharystycznego. Czytaj dalej

Dyskretny urok interpunkcji

Osobliwości polskiego katolicyzmu (25)

Wbrew tytułowej parafrazie, nie będzie to wpis językoznawczy. To tylko mój komentarz do opublikowanego dziś na Facebook’u płomiennego apelu Tomasza Terlikowskiego.

IMG_1664 Czytaj dalej